Czym jest „double brokering” i dlaczego to problem w UE

Wprowadzenie

W branży transportowej często słychać termin double brokering (czasem zwany „re-brokering”). Choć nie zawsze automatycznie oznacza to działanie nielegalne, wiele platform i przewoźników zabrania takiej praktyki, ze względu na ryzyka dotyczące płatności, bezpieczeństwa i transparentności.

Poniżej wyjaśniam, co to dokładnie oznacza, jakie są skutki, i jak przewoźnicy w Europie mogą się chronić.

Co to jest double brokering?

Double brokering polega na tym, że pierwotny przewoźnik (lub broker) przyjmuje ładunek od zleceniodawcy, a następnie „odhacza” go (przekazuje) kolejnej firmie, która fizycznie wykonuje przewóz.

Schemat wygląda tak:

1. Zleceniodawca zawiera umowę z firmą A (przewoźnik / broker).
2. Firma A (mogąca mieć prawo pośredniczenia) przekazuje ładunek firmie B, która go przewozi.
3. Zleceniodawca płaci firmie A, która zatrzymuje część stawki, a resztę przekazuje firmie B.

Jeśli firma A ma uprawnienia brokerskie i ma zgodę zleceniodawcy, taka praktyka może być legalna. Ale gdy działa bez zezwoleń lub bez formalnej zgody — wkracza się w strefę nieautoryzowanego pośrednictwa.

Kiedy double brokering staje się nielegalne lub ryzykowne?

• Jeśli firma A nie ma uprawnień brokerskich (w europejskich warunkach: nie jest zarejestrowanym pośrednikiem przewozowym lub nie spełnia wymogów regulacyjnych), a mimo to przekazuje ładunek dalej — to działanie może być sprzeczne z prawem lub regulacjami branżowymi.
• Brak pisemnej zgody lub umowy od zleceniodawcy na pośrednictwo wielokrotne.
• Utrata przejrzystości: przewoźnik B może nie mieć bezpośredniego kontaktu z zleceniodawcą, co zwiększa ryzyko braku płatności lub sporu.
• Możliwość nadużyć: nieuczciwe podmioty mogą przyjąć zlecenie i nie wypłacić środka faktycznemu przewoźnikowi.

W europejskim kontekście wielu operatorów logistycznych i platform przewozowych stosuje podobne polityki: zlecenia są udostępniane tylko przewoźnikom zatwierdzonym w systemie, bez prawa do ponownego pośrednictwa bez zgody platformy.

Dlaczego platformy transportowe zakazują double brokering?

1. Bezpieczeństwo i zgodność — platforma może nie wiedzieć, kto finalnie przewozi ładunek, co utrudnia kontrolę ubezpieczeń, standardów technicznych i procedur.
2. Ryzyko płatności — jeśli pośrednik nie wypłaci przewoźnikowi, ten może pozostać bez zapłaty za wykonaną pracę.
3. Brak transparentności — zleceniodawca traci kontrolę nad łańcuchem przewozowym, co utrudnia audyty i reklamacje.
4. Utrata reputacji — klienci mogą być niezadowoleni, gdy przewoźnik końcowy działa bezpośredniego nadzoru platformy.

Jak przewoźnik w UE może wykryć ryzykowne (nieautoryzowane) double brokering?

Oto praktyczne kroki i sygnały ostrzegawcze:

• Upewnij się, że Twój kontrahent (broker) jest zarejestrowany jako pośrednik transportowy zgodnie z krajowymi / unijnymi przepisami.

• Weryfikuj dokumenty: umowy przewozowe, polisy ubezpieczeniowe, dane REGON/NIP/KRS lub odpowiednie identyfikatory transportowe.

• Sprawdzaj, czy broker przekazuje wszystkie dane kontaktowe kierowcy i numer telefonu, ślad GPS, żebyś mógł śledzić przebieg transportu.

• Zwróć uwagę na nietypowo wysoką stawkę (znacznie powyżej rynkowej) — może to być sygnał, że coś jest nie w porządku.

• Zwróć uwagę na prośby o fałszowanie dokumentów lub zmienianie nazwy przewoźnika — jeśli ktoś prosi, byś podał inny podmiot jako realizujący usługi, to sygnał ostrzegawczy.

• Jeśli stawka zgadza się „za bardzo” łatwo, a wymagania są małe — może to być próba oszustwa.

Jak legalnie używać pośrednictwa w UE

• Jeśli działasz jako broker, posiadanie licencji/zezwolenia transportowego i wpis do krajowego rejestru pośredników jest kluczowe.
• Powinieneś mieć wyraźną pisemną zgodę od zleceniodawcy (nadawcy ładunku), że może on sub-zlecać przewóz innym podmiotom.
• Wszystkie warunki (ceny, odpowiedzialność, ubezpieczenia) muszą być jawne i kontrolowane w umowach.
• Przewoźnik końcowy (który wykonuje transport) powinien być w pełni znany zleceniodawcy lub platformie — by zapewnić transparentność.